Hierdie week beweeg Paulus verder. In Romeine 10:5-21 verduidelik hy hoe ’n mens God se geregtigheid ontvang: nie deur op jou eie prestasies te vertrou nie, maar deur met jou hart in Christus te glo, Hom as Here te bely en sy Naam aan te roep.
Ds. Riaan Andersen
Christus is die einde van die wet tot regverdiging van elkeen wat glo.
Ons volg in Romeine 9 tot 11 steeds een groot vraag: Het God se Woord en sy beloftes gefaal omdat Israel Christus verwerp het?
God is regverdig wanneer Hy in sy genade ontferm, en in sy oordeel verhard.
Verlede Sondag het ons begin met die groot vraag waarmee Romeine 9 tot 11 besig is: Het God se Woord en sy beloftes gefaal omdat so baie Israeliete Christus verwerp het? Uit Romeine 9:1-13 het ons geleer dat God se Woord nie gefaal het nie. God se reddende voorneme was nog nooit afhanklik van menslike afkoms of prestasie nie.
God se Woord het nie gefaal nie.
Vanaf hierdie Sondag af begin ons met Romeine 9 tot 11. Paulus behandel hier ’n moeilike vraag: As so baie Israeliete Jesus Christus verwerp het, het God se beloftes aan Israel dan misluk?
God dra sy kinders deur lyding tot by heerlikheid.
Die Nagmaal herinner ons aan die vaste grond van ons hoop: Jesus Christus het sy lewe vir ons gegee en ons met God versoen. Tog leef ons steeds in ’n wêreld van versoeking, lyding, swakheid, verlies en dood.
In Christus verlos God sy kinders van veroordeling en gee hulle nuwe lewe deur die Heilige Gees.
Romeine 8 begin met die evangelie: “Daar is dan nou geen veroordeling vir diegene wat in Christus Jesus is nie.” Dit is God wat deur Christus gedoen het, wat ons nie kon doen nie. Daarom staan ons vrede met God nie op ons eie gehoorsaamheid nie, maar op Christus.
God leer sy kinders om hulle eie onvermoë te erken en hulle verlossing in Jesus Christus alleen te soek.
In Romeine 7:14 – 25 beskryf Paulus die werklikheid van die gelowige se voortdurende stryd met sonde. Hy sê: “Die goeie wat ek wil, doen ek nie; maar die kwaad wat ek nie wil nie, dit doen ek.” Tog is dit juis hierdie gedeelte wat wys dat die gelowige se verhouding tot sonde verander het. Paulus sê dat hy die kwaad haat, dat hy hom in sy diepste wese oor God se wet verbly en dat hy verlang om die goeie te doen. Die sonde is nog in hom teenwoordig, maar dit is nie meer sy koning nie.
God openbaar sy heiligheid deur sy heilige wet, wat die sonde in sy ware afskuwelikheid ontmasker.
In die afgelope weke het ons gesien hoe God sy kinders met Homself versoen, hulle met Christus verenig en hulle uit die slawerny van die sonde bevry om Hom te dien. Nou antwoord Paulus ’n nuwe vraag: As gelowiges nie meer onder die wet is nie, beteken dit dat die wet die probleem is?
God bevry sy kinders uit die slawerny van die sonde om Hom te dien.
Ons leef in ‘n wêreld waar mense vryheid dikwels verstaan as die reg om self te besluit hoe hulle wil leef. Paulus wys egter dat daar nie so iets soos volkome onafhanklikheid bestaan nie. Elke mens dien ‘n heer. Die vraag is nie óf ons iemand dien nie, maar wie ons dien.
God verenig sy kinders met Christus tot ‘n nuwe lewe
As God se genade groter is as ons sonde, beteken dit ons kan maar aanhou sondig? Paulus antwoord met sy sterkste moontlike ontkenning: “Hoegenaamd nie!” Die rede is nie eerstens omdat sonde verkeerd is nie, maar omdat God iets ingrypend met elke gelowige gedoen het.
God laat sy genade oor sonde triomfeer
Skrifgedeelte: Skrifgedeelte: Romeine 5: 12 – 21 (2020)Fokusverse: Romeine 5: 20 en 21 Liturgie:...
God bring vrede waar daar vyandskap was.
In Romeine 5 wys Paulus op die wonderlike vrug van regverdigmaking deur die geloof. Omdat Christus ons skuld gedra het, het ons nou vrede by God. Hierdie vrede is nie bloot ’n innerlike gevoel nie, maar die herstel van ons verhouding met God. Waar daar voorheen vyandskap was, het God deur Jesus Christus versoening bewerk.