Ons is medewerkers van God, maar alles behoort aan Hom!

Preekskets:

Ons weet dat die Here aan elkeen van ons gawes gee, volgens die mate wat Hy dit wil gee. Dit plaas natuurlik ’n verantwoordelikheid op elkeen van ons, om met daardie gawes die Here te dien en verheerlik.

Maar dan gebeur die menslike ding… Ons begin ons gawes met mekaar vergelyk…

“Ek kan nie so goed lees nie… Ek kan nie so goed onthou of praat nie… My kennis is nie so goed soos iemand anders s’n nie… Ek het nie daai mooi gawe om te bid voor ander nie…”

Of die ander kant daarvan…

“Ek hou nie van daai een se manier van doen nie… Hierdie een is beter met dit of dat en ek verkies hierdie of daardie…”

Paulus spreek in 1 Korintiërs daardie gemeente sterk aan oor hierdie gesindheid in hulle midde. Dit gaan nie oor jou mindere of meerdere gawes wat jy het nie. Dit gaan oor wat jy met die gawes doen wat die Here vir jou gegee het, en dit gaan oor jou besef dat jy dit nie vir jouself, of uit jou eie vermoë doen nie. Dit gaan oor Hom. Want alles behoort aan Hom!

Video Opname:

Ander Preke:

Christus: Die Geestelike Water uit die Rots, vir ’n dors volk.

Christus: Die Geestelike Water uit die Rots, vir ’n dors volk.

In Eksodus 17 bring die Here sy volk volgens sy eie bevel na ’n plek sonder water. Refidim is nie ’n ongeluk nie, maar ’n goddelike ontmoeting. Israel se dors wys die toestand van hulle hart — hulle verwyt Moses en vra: “Is die HERE in ons midde of nie?” (v.7). Hierdie vraag is nie net onsekerheid nie, maar is die diepste wortel van ongeloof. Dit is om God se karakter, trou en nabyheid te bevraagteken.

Christus: Die Hemelse Brood vir ’n honger volk.

Christus: Die Hemelse Brood vir ’n honger volk.

In Eksodus 16 bring God sy volk die woestyn in – nie om hulle te straf nie, maar om hulle te leer. Die volk kla omdat hulle honger is, en dan antwoord die Here met genade: “Kyk, Ek gaan vir julle brood uit die hemel laat reën…” (v.4) So openbaar Hy Homself as die God wat voorsien, selfs wanneer sy volk mor.

Deur die water van oordeel tot lewe in Christus.

Deur die water van oordeel tot lewe in Christus.

Israel staan vasgekeer tussen die Farao se leër en die Rooi See — vasgevang tussen doodsvrees en waters van verlossing. Verblind deur vrees en twyfel kla hulle teenoor Moses en die Here, maar die Here antwoord hulle deur sy dienaar: “Moenie bang wees nie! Staan stil en aanskou die verlossing van die Here wat Hy vandag vir julle gaan bewerk.” (v.13)