Geloof in Christus dra goeie vrugte deur liefde.

Preekskets:

Verlede Sondag het ons geleer hoe geloof in Christus, deur liefde, oorgaan in dade. Ons geloof dra “vrug”. Inteendeel, dit is onmoontlik dat ’n ware gelowige nie “vrug” sal dra nie.

Hierdie “vrug” of “goeie werke” het niks met verdienste te doen nie, maar net soos ’n vrug wat aan ’n boom groei, is dit ’n uitvloeisel van die boom self. Goeie bome dra goeie vrugte… Alle bome se vrugte is wel nie eenders nie. So is alle gelowiges se gawes ook nie dieselfde nie.

So hoe kom hierdie “vrugte” van geloof dan prakties uit in ons lewens?

Paulus sê: “Al het jy al die geloof om berge te versit, maar jy het nie liefde nie, baat dit jou niks…”

Liefde is die sleutel. Liefde is die skakel tussen my geloof en my dade… Liefde is die middel waardeur my gawes tot eer van die Here gebruik word.

Paulus onderskei dit dan so:

Daar is gawes van die Geesmaar daar is ook ’n vrug van die Gees

1 Korintiërs 12, 13 en 14 behoort as ’n eenheid saam gelees te word om hierdie samehang mooi raak te sien. Ons leer vandag uit 1 Korintiërs 13, hoe die liefde die skakel tussen die gawes en die geloof is.

Video Opname:

Julie 28, 2024

n

Ander Preke:

Christus: Die Geestelike Water uit die Rots, vir ’n dors volk.

Christus: Die Geestelike Water uit die Rots, vir ’n dors volk.

In Eksodus 17 bring die Here sy volk volgens sy eie bevel na ’n plek sonder water. Refidim is nie ’n ongeluk nie, maar ’n goddelike ontmoeting. Israel se dors wys die toestand van hulle hart — hulle verwyt Moses en vra: “Is die HERE in ons midde of nie?” (v.7). Hierdie vraag is nie net onsekerheid nie, maar is die diepste wortel van ongeloof. Dit is om God se karakter, trou en nabyheid te bevraagteken.

Christus: Die Hemelse Brood vir ’n honger volk.

Christus: Die Hemelse Brood vir ’n honger volk.

In Eksodus 16 bring God sy volk die woestyn in – nie om hulle te straf nie, maar om hulle te leer. Die volk kla omdat hulle honger is, en dan antwoord die Here met genade: “Kyk, Ek gaan vir julle brood uit die hemel laat reën…” (v.4) So openbaar Hy Homself as die God wat voorsien, selfs wanneer sy volk mor.

Deur die water van oordeel tot lewe in Christus.

Deur die water van oordeel tot lewe in Christus.

Israel staan vasgekeer tussen die Farao se leër en die Rooi See — vasgevang tussen doodsvrees en waters van verlossing. Verblind deur vrees en twyfel kla hulle teenoor Moses en die Here, maar die Here antwoord hulle deur sy dienaar: “Moenie bang wees nie! Staan stil en aanskou die verlossing van die Here wat Hy vandag vir julle gaan bewerk.” (v.13)