Skrifgedeelte:
1 Korintiërs 11: 17 – 34 (2020)
HK: So.30 V&A 81
Fokusverse: 1 Korintiërs 11: 28
Liturgie:
Vooraf
Selfstandige Skriflesing: Galasiërs 1: 11 – 24 (2020)
Ontmoetingsdiens
Intreelied: Lied 159: 1; Votum; Groetseën; Loflied: Psalm 146-2: 1, 3 en 6; Geloofsbelydenis;
Verootmoedig en versoeningsdiens
Wet: Eksodus 20: 1 – 17 (2020); Verootmoedigingslied: Psalm 32-1: 1 en 3;
Woorddiens
Gebed;Skriflesing; Prediking; Bevestiging van ouderling; Seënbede: Psalm 134: 4;
Antwoorddiens
Gebed; Liefdegawes; Slotsang: Psalm 116-2: 1, 5, en 7; Uitstuurseën.
Preekskets:
In 1 Korintiërs 11:17-34 help Paulus die gemeente om te verstaan wat dit beteken om werklik by die Here se tafel te kom aansit. Die Nagmaal is nie bloot ’n kerklike gebruik of simboliese herinnering nie – dit is ’n heilige uitnodiging van Christus self.
Paulus herinner die gemeente dat hy hierdie instelling “van die Here ontvang het”. Daarmee beklemtoon hy dat die Nagmaal sy oorsprong en gesag direk by Christus het. Wanneer ons die brood eet en die beker drink, verkondig ons Christus se sterwe, leef ons uit sy genade en sien ons uit na sy wederkoms.
Paulus waarsku egter dat die Nagmaal nie oppervlakkig benader moet word nie. Daarom roep hy gelowiges op tot selfondersoek. Selfondersoek beteken nie dat ons eers perfek moet wees voordat ons kan deelneem nie, maar dat ons eerlik na ons geloof, ons sonde en ons verhoudings met ander gelowiges kyk. Selfondersoek is ’n genademiddel waardeur die Here ons beskerm, sodat ons met ’n opregte hart en ware geloof by sy tafel aansit.
Daarom word daar toesig gehou oor die Nagmaalstafel. Dit beteken nie dat die tafel gesluit is om mense weg te hou nie, maar dat die kerk, deur pastorale sorg en leiding, help om gelowiges te beskerm en te begelei tot verantwoordelike deelname.
Die Heidelbergse Kategismus leer dat die Nagmaal bedoel is vir dié wat hulle sondes haat en op Christus vertrou, terwyl die Nederlandse Geloofsbelydenis beklemtoon dat die kerk die sakramente getrou moet bedien en die gemeente daarin moet versorg. Ouderlinge speel hierin ’n belangrike rol as herders wat help waak oor die geestelike welstand van die gemeente.
Die Here se tafel bly egter ’n tafel van genade!
Christus nooi nie volmaakte mense nie, maar gelowiges wat ’n sondebesef het en na Hom verlang. By die Nagmaal ontvang ons weer die versekering dat sy liggaam vir ons gebreek en sy bloed vir ons gestort is. Daarom word ons uitgenooi om in geloof, nederigheid en dankbaarheid na sy tafel te kom en die vreugde van sy verlossing opnuut te ervaar.
